Οπως όλα τα παραμύθια, έτσι και η Λιλιπούπολη ξεκινάει με την γνωστή και μαγική φράση «Μιά φορά κι ενα καιρό».
Μια φορά κι ένα καιρό λοιπόν, αποκαλύφθηκε μπροστά μας μια πόλη ονειρική, γεμάτη χρώματα, γεμάτη αλήθειες, γεμάτη ακτινοβόλα ενέργεια
με ήρωες που αγαπήσαμε,που μας έκαναν να γελάσουμε αλλά και να συγκινηθούμε. Ο μύθος της Λιλιπούπολης ταξίδεψε πάνω στα αόρατα κύματα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής.
Η Λιλιπούπολη έτρεχε στα ερτζιανά από το 1976 εως το 1980 στην συχνότητα του Τρίτου προγράμματος που διήυθυνε ο Μάνος Χατζιδάκις.Στήν Λιλιπούπολη στάθηκαν παιδιά αλλά και μεγάλοι, γιατί πάντα, ακόμα και σήμερα με τα δισκογραφημένα τραγούδια της, προσφέρει σε όλους ένα υπέροχο ταξίδι στην χώρα των παιδικών αναμνήσεων και στον κόσμο του φανταστικού που όλα είναι πιθανά, όλα αποκτούν σάρκα και οστά.
Εκεί βρίσκουμε το όνειρο
Η Λιλιπούπολη κυκλοφόρησε σε δίσκο στα τέλη του 1980.

Ο Μάνος Χατζιδάκις σε κείμενό του είχε χαρακτηρίσει τη «Λιλιπούπολη»:

"γέννημα μιας φιλελεύθερης και πειραματικής ραδιοφωνίας από τη μία, του Τρίτου Προγράμματος, και από την άλλη μιας ομάδας νέων ανθρώπων με πολύ ταλέντο που συγκεντρώθηκαν στο Τρίτο και δούλεψαν ελεύθερα, με κέφι, με αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό. Αυτό βέβαια δεν στάθηκε εμπόδιο στο να εξοργιστεί η αντιδραστική παραδημοσιογραφία του ελληνικού Τύπου που χαρακτήρισε τη "Λιλιπούπολη"... κομμουνιστική. Ισως γιατί πρώτη φορά κάποιοι μιλούσαν στα παιδιά υπεύθυνα με καθαρή ποιητική γλώσσα. Θίγοντας (με τον τρόπο αυτόν) θέματα που βασανίζουν και πονάνε τον τόπο και όχι ως εκπαιδευτικοί ή γονείς ανόητοι που συμπεριφέρονται στα παιδιά λες και αποτείνονται σε υπανάπτυκτους και ατελείς οργανισμούς με θέματα ανώδυνα και γλώσσα απονεκρωμένη και συμβατική "



ΜΟΥΣΙΚΗ : ΝΙΚΟΣ ΚYΠΟΥΡΓΟΣ
ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ:
ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΚΡΙΕΖΗ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΣΑΒΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ
ΜΑΡΙΕΛΛΗ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ
ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ





Πηγές: melodia wikipedia

Ελπίζω όταν οι άλλοι ακούν αυτά τα χώρις νόημα τραγούδια στα clubs εσείς να έχετε την ευκαιρία να ακούσετε και κάποιο τραγούδι του Μiles Davis σε κάποιο όμορφο καλοκαιρινό μπαράκι..


Ο Miles Davis (1926-1991) ήταν ένας μεγάλος “δημιουργός” με την πιο πλήρη ερμηνεία του όρου. Καθημερινότητα του ήταν η ανακάλυψη ανεξερεύνητων ή η δημιουργία νέων εκφραστικών δρόμων. Η μουσική του ποτέ δεν μπόρεσε να προσδιοριστεί κάτω από την ομπρέλα ενός συγκεκριμένου είδους και το ανήσυχο πνεύμα του ποτέ δεν έμενε για πολύ σε ένα μέρος. Παρακολουθούσε όλες τις μουσικές εξελίξεις, έπαιρνε ότι θεωρούσε ενδιαφέρον και το ενσωμάτωνε στις ήδη υπάρχουσες φόρμες, του έδινε νέα ζωή και το μετάλλαζε κάθε φορά σε κάτι νέο. Θέλετε κι άλλα για να καταλάβετε γιατί τον αγαπώ και τον θαυμάζω τόσο πολύ?


Ο Miles Dewey Davis III γεννήθηκε στις 26 Μαίου του 1926 στο Alton του Illinois της Αμερικής και σε ηλικία εννέα περίπου ετών άρχισε να παίρνει ιδιαίτερα μαθήματα μουσικής, έχοντας επιλέξει ως όργανο την τρομπέτα. Στα δέκατα τρίτα του γενέθλια απέκτησε την πρώτη δική του, ολοκαίνουρια, καλή τρομπέτα, δώρο του πατέρα του, μετά από επιμονή του πολύ καλού του φίλου κύριου Elwood Buchanan που ήταν και ο μουσικός δάσκαλος του Miles. Αυτός μάλιστα του έδωσε και την πιο σημαντική συμβουλή όπως αποδείχθηκε: Συγκεκριμένα, όταν μια μέρα τον άκουσε να παίζει με βιμπράτο, όπως έκαναν οι περισσότεροι τρομπετίστες της εποχής, τον διέκοψε και του είπε: “Άκου να δεις Miles. Μη μας το παίζεις Harry James με τέτοιο βιμπράτο. Πάψε να ταρακουνάς τις νότες και να παίζεις τρεμουλιαστά, γιατί θα έχεις όλη την άνεση να παίζεις έτσι όταν γεράσεις! Παίζε κανονικά, δημιούργησε το δικό σου στιλ, αφού ξέρω ότι μπορείς. Έχεις αρκετό ταλέντο για να φτιάξεις το δικό σου ύφος στην τρομπέτα”.
Αν παρακολουθήσει κανείς την δισκογραφία του Miles, είναι σαν να κάνει ένα ταξίδι στην εξέλιξη της τζαζ και σε ένα μεγάλο τμήμα της μουσικής του εικοστού αιώνα. Στη μουσική του βρίσκουμε στοιχεία από κάθε μουσικό ιδίωμα. “Πρόκειται για ένα γνήσιο τέκνο της αρχέγονης, αλλά ταυτόχρονα και τόσο σύγχρονης αντίληψης, που αντιμετωπίζει τη μουσική ως μια ενιαία μορφή ανθρώπινης έκφρασης συναισθημάτων με μέσο τους ήχους.”

Πολύ χοντρικά και αδόκιμα, θα χώρίζα σε επτά μέρη την δημιουργική του ζωη:

1. “Birth of a Cool” (1949 -1955) – έφερε λυρισμό στο bebop (ή όπως είπε ο Robert Palmer “ξεκίνησε την αέναη ανταλλαγή ιδεών μεταξύ τζάζ και κλασικής μουσικής”)

2. Miles Davis Quintet Ι (1955-1958) – μια πιο “μπλουζιστικη” περίοδο (στην μπάντα έπαιζε και ο νεαρότατος τότε John Coltrane). Κορυφαίος δίσκος της περιόδου το “Round About Midnight”.

3. “Kind of Blue” (1959-1964) – η χρυσή περίοδος των ηχογραφήσεων με τον Gil Evans. Μελωδικά σόλο κορυφαίων μουσικών, παίζει την τρομπέτα λές και ζωγραφίζει εξπρεσσιονιστικούς πίνακες.

4. Miles Davis Quintet II (1965 – 1969) – μια πεντάδα θρυλική (Miles, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Ron Carter, Tony Williams), η
εποχή της “freebop” και των ατελείωτων live performances χωρίς διακοπή. Κορυφαίος δσίσκος της περιόδου για μενα το “Νefertiti”

5. Electric Miles (1969 – 1975) – συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της rock, ηλεκτρικές κιθάρες και ήχος μερικές φορές δύσκολος. Κορυφαίο φυσικά το “Bitchew Brew”, δίσκος που άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την πορεία της σύγχρονης μουσικής. H περίοδος αυτή από την άλλη οδήγησε τον Miles στην κατάρρευση των ετών 1975-1981 (sex & drugs but no rock ‘n roll).

6. Miles returns (1981-1988), – η επιστροφή, εν πολλοις οφειλόμενη στον γάμο του με την ηθοποιό Cicely Tyson. Hxoς ηλεκτρικός, διασκευές σύγχρονων μουσικών (M. Jacson, Cindy Loper), συμβατικότερες εμφανίσεις – οι κριτικοί του τα έψαλλαν για τα καλά…

7. Τελευταία αναλαμπή (1989 – 1991) – η προσπάθεια του Miles να συγκεράσει το hip-hop με το be-bop (the Doo-Bop project)! Μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του καινούριες φόρμες αναζητούσε…

Ο Μiles ήταν ένας από τους πρώτους μουσικούς που έριξαν τα σύνορα ανάμεσα στα διάφορα είδη της μουσικής. Οι μπάντες που δημιούργησε άφησαν εποχή, όπως και τα μουσικά στιλ που καθιέρωσε, όπως και οι αλλαγές που έφερε στην τζαζ και γενικότερα στην σύγχρονη μουσική. Δεν περιοριζόταν από ταμπέλες και στιλ. Ακουγε τα πάντα, συνέλεγε τα καλύτερα στοιχεία από κάθε είδος και από κάθε μουσικό και στην συνέχεια προσπαθούσε να τα ενσωματώσει στην δική του μουσική και στο δικό του παίξιμο.
“Ο Miles πήρε στοιχεία από την κλασική μουσική και μετάλλαξε την bebop σε cool jazz και στη συνέχεια στοιχεία από τη ροκ μουσική και δημιούργησε τη fusion και την jazz-rock.”

Προσωπικά μου αρέσει περίσσότερο η περίοδος έως το 1969. Ατελείωτες μουσικές φόρμες σε νότες χαμηλές, υλικό για αέναoυς ονειροπόλους (παρ’ όλα αυτά, η σύντροφος μου που είναι μουσικός τον βρίσκει βαρετό…..). Απόλυτα αγαπημένοι μου δίσκοι το “Kind of Blue” και το “Ascenseur pour l’ echafaud“, απόλυτα αγαπημένη στιγμή να ακούω Miles αργά το βράδυ σιγανά, στο μισοσκόταδο, συντροφιά με ένα καλό πορτό (ο Μαμαλούκας θα έγραφε malt)…..

Βιβλία για τον Miles από το Amazon

Miles’ Quotes

———————-

“Do not fear mistakes. There are none.”

“I’ll play it first and tell you what it is later.”

“For me, music and life are all about style”

“I know what I’ve done for music, but don’t call me a legend. Just call me Miles Davis”

"If you understood everything I say, you’d be me!”



Κείμενο:book.attack.gr

Περνάει ο καιρός γρήγορα όταν είσαι δικοπές και ξεχνιέσαι με τη θάλασσα, τη ζέστη, τις παρέες.. Έτσι και εγώ.. Βρίκα όμως ένα βιβλίο αυτές τις μέρες στη βιβλιοθήκη του μπαμπά μου και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση..

Λοιπόν ο τίτλος είναι "ΕΓΩ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΗ ΒΟΛΕΨΩ" Εξήντα εκθέσεις παιδιών Δημοτικού ανθολογημένες και φροντισμένες από το δάσκαλό τους Μαρτσέλο Ντ' Όρτα.. Από τις εκδόσεις Γνώση - Συγγραφεις του κόσμου..

Ένα δείγμα:

#1# ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΩΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ;

Εγώ το ζώο που προτιμάω είναι ο χοίρος!
Ο χοίρος είναι ένα γουρούνι που ζει στο χειροστάσιο, είναι βρώμικο, κυίέταικαι ξανακυλιέται στη λάσπη και στις βρωμιές, γαργαλιέται από μόνο του. Στο χοίρο του αρέσει η κοπριά!
Η οικογένεια του αποτελείται από το αγριογούρουνο που γρυλίζει και τον ιππιππόταμο. Εγώ οπότε κοιτάζω τον ιππιππόταμο γελάω.
Για το γουρούνι ο χειμώνας είναι μια άσχημη εποχή. Το Γενάρη, όταν έχει χοντρύνει αρκετά, χτυπάει η τελευταία ώρα του. Αυτός είναι σα να άκουγε μία φωνή στον αέρα που του λέει: -Θέλουνε να σε σφάξουμε! Θέλουνε να σε σφάξουμε! και τότεκαρφώνει τα πόδια στο χώμα όπως τα γαιδούρια, και προσπαθεί να μην αφήσει να το σφάξουνε. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται πάντα, και το σέρνει, το χτυπάει, του στρίβει την ουρά, και στο τέλος το σκοτώνει. Μετά που το έχει σκοτώσει , ούτε και τότε είναι ευχαριστημένος! Το κόβει χίλια κομμάτια, και το κάνει κουκάνικα, ζαμπόν, μπέικον, χοιρομέρι, λίπος, μουρταδέλα, κεφτέδες από αίμα, λαρδί ακόμα και οδοντόβουρτσες.
Γι' αυτό σε μένα το ζώο που προτιμάω είναι αυτός, ο χοίρος, γιατί απ' αυτόν δεν πετά,ε τίποτα.

#2# Η ΠΕΙΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η πέινα στον κόσμο είναι αρκετή, υπάρχουνε λαοί που πεθαίνουν απότην πείνα. Υπάρχουνε οι μύγες. Οι κορκόδιλοι. Οι αράχνες. Η πείνα. Είναι η Αφρική.
Αλλά ούτε η Ινδία αστειεύεται.
Στην Κίνα αν δεν κάνεις παιδί σε πληρώνουνε.
Η πείνα στον κόσμο είναι ένα σωρό όπως τα σκουλήκια, όπως οι σκουληκαντέρες. Υπάρχουνε λαοί πλουσι΄΄οτατοι, που δεν ξέρουνε ούτε που βρίσκεται το σπίτι της πείνας, αλλά υπάρχει η Ινδία, η Αφρική και τα Μπαζιλικάκα* που ξέρουνε που βρίσκεται το σπίτι της πείνας!
Ο κόσμος είναι αηδία. Η γη είναι αηδία. Το ανθπινο πλάσμα είναι αηδία. Ο κόσμος κάνει όπως ο πλούσιος Επουλόνε και ο Λάζαρος θα ήτανε η Αφρική και λίγο το Περού. Μια φορά το Περού ήτανε πάρα πολύ πλούσιο, τώρα του πονάει η κοιλιά από την πείνα.
Οκόσμος είναι αηδία, εγώ δε φοβάμαι να το πω, γιατί είμαι ο επιμελητής, και μερικά πράγματα μπορώ να τα λέω.
Και αυτή την έκθεση την τελειώνω μ' αυτές τις λέξεις: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΜΠΙΡ!!!

#3# ΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ

Ο διπλανός μου δεν είναι κανένας, είναι όλοι μακριά, γιατί εγώ επείδι συμπεριφέρομαι πολύ άσχημα, ο δάσκαλος με έβαλε μόνο μου, για να μη μιλάω με το διπλανό μου. Εγώ όμως τους βλέπω τους άλλους, το Τζουστίνο, το Μίμο, τον Πασκουάλε, τη Φλώρα. Ο Τζουστίνο μιλάει περισσότερο από μένα αλλά δε κάθεται μόνος του, θα 'ηθελα να μάθω γιατί; Η φλώρα έχει τις ψείρες στο κεφάλι και καλά κάμει που δεν είναι διπλανή μου. Φλώρα κλαίγε όσο θες που το είπα, αφού είναι η αλήθεια. Ο Μιμούτσο κάνει πάντα κοπάνα την Παρασκευή, εγώ το ξέρω γιατί, αλλά δε μπορώ να το πω, αλλιώς θα πάνε όλοι. Ο Πασκουάλε είναι καλός αλλά δεν έχει φωνή. Ο Αντόνιο όταν έρχεται στο κατατεχητικό φέρνει πάντα κολατσό και ο ντον Πεπίνο τον φωνάζει.
Εγώ τα ξέρω όλα για όλους, αλλά δεν είναι σωστό να κάθομαι μόνος μου.

Αφιερωμένη στο Michel Jackson η σημερινή μέρα και κάθε μέρα που θα περνάει και θα ακούμε ακόμα τα τραγούδια του.. Ο βασιλιάς της pop, σε ηλικία 50 ετών, πέθανε από ανακοπή καρδιάς πριν από λίγη ώρα..










Άρχισε τη σταδιοδρομία του ως τραγουδιστής της Motown με το συγκρότημα Jackson 5 (αποτελούμενο από τα αδέλφια Jackson), στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Ενώ ήταν ακόμη μέλος των Jackson 5, το 1971 ξεκίνησε τις πρώτες σόλο ηχογραφήσεις του στην ίδια εταιρία το 1971. Το 1975 το συγκρότημα αποχώρησε από τη Motown και εντάχθηκε στο δυναμικό της Epic αλλάζοντας το όνομα σε Jacksons. Ο Τζάκσον άρχισε ουσιαστικά τη σόλο σταδιοδρομία του το 1979 με τον δίσκο Off the Wall (τυπικά αποχώρησε από τους Jacksons το 1987). Από τότε, είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους εμπορικά καλλιτέχνες στην ιστορία της μαύρης μουσικής και ένας από τους πιο επιτυχημένους σόλο καλλιτέχνες συνολικά στην ιστορία της μουσικής.

Ο δίσκος Thriller του 1982 κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σε πωλήσεις δίσκου στην ιστορία, και παραμένει έως σήμερα το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, έχοντας πουλήσει 104 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως σύμφωνα με το Guinness World Records. Έμεινε στην κορυφή του Billboard album chart για 37 εβδομάδες, κέρδισε 7 βραβεία Grammy και 7 τραγούδια του ανέβηκαν στο top-10. Εκτός από τα άλμπουμ του, ο Τζάκσον κατέχει επίσης 13 νούμερο ένα τραγούδια στον πίνακα με τα 100 δημοφιλέστερα τραγούδια του περιοδικού Billboard, συμπεριλαμβανόμενων των «Don't Stop 'Til You Get Enough», «Rock With You», «Billie Jean», και «Beat It» καθώς και επιπλέον τέσσερα τραγούδια με τους Jackson 5. Οι ιδιαίτερες χορευτικές του κινήσεις, τα βίντεο κλιπ, και η ποπ εμφάνισή του έχουν εμπνεύσει και έχουν επηρεάσει πολλούς σημερινούς τραγουδιστές, όπως οι Usher, Beyoncé Knowles, Omarion και Justin Timberlake μεταξύ άλλων. Είναι ευρέως γνωστός ως «Βασιλιάς της Ποπ».






Κείμενο και Εικόνες: Michael Jackson fans

Όταν ήμουν μικρούλα ο παππούς μου το αποκαλούσε "κόκκινο" για να μην καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλούσαν οι "μεγάλοι" και θέλω να φάω και εγώ.. Ο λόγος για το... ΚΑΡΠΟΥΖΙ..

Έκανα ένα διάλειμμα από το διάβασμα και είπα να φάω το πρώτο μου καρπούζι για φέτος (η αλήθεια είναι ότι δεν μπόρεσα να το φάω ολόκληρο για ευνόητους λόγους..)





Το καλοκαίρι έχει έρθει και ακόμα παλεύουμε με τύπους μαθηματικών και τεράστια βιβλία..






Στο θέμα μας..
Τα καρπούζια κατάγονται από την Αφρική και καλλιεργούνται εδώ και 5000 χρόνια και υπάρχουν σε ιστορικές αναφορές από το 2500 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το κατανάλωναν ως φρούτο αλλά παράλληλα το μετέφεραν μαζί τους σαν μία επιπρόσθετη αποθήκη νερού..


Έχουν σχήμα στρογγυλό ή οβάλ ή και τετράγωνο τα τελευταία χρόνια... Στην Ιαπωνία πλέον μπορούμε να αγοράσουμε τετράγωνα. Οι ιάπωνες αγρότες καλλιέργησαν τα καρπούζια μέσα σε τετράγωνες γυάλινες θήκες, έτσι όταν αυτά μεγάλωσαν πήραν αυτό το σχήμα. Τα παραπάνω καρπούζια είναι πιο εύκολο να σηκώθουν και φυσικά να αποθηκευτούν και να μεταφερθούν, άσε που πιάνουν και λιγότερο χώρο στο ψυγείο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα είναι και πιο φθηνά, το κάθε καρπούζι πωλείται στην Ιαπωνία για 10.000 γιέν (περίπου 62 ευρώ), τρείς φορές πάνω από ένα κανόνικό! Εδώ τα τετράγωνα καρπούζια..

Πριν ένα χρόνο διάβαζα το παρακάτω άρθρο στη LIFO και το θυμήθηκα καθώς έγραφα..

Σαν βόμβα έσκασε στη χώρα μας η είδηση πως τα καρπούζια μπορούν να επιφέρουν παρόμοια αποτελέσματα με το διάσημο χάπι Viagra. Πολλοί Έλληνες έσπευσαν στα μανάβικα και αγόραζαν τα καρπούζια με τις ντουζίνες, με αποτέλεσμα στην αγορά να μην έχει μείνει καρπούζι ούτε για δείγμα.

Βέβαια, είχαμε και ατυχήματα αφού κάποιοι άκουσαν πως το καρπούζι έχει παρόμοια αποτελέσματα με το Viagra και νόμισαν πως πρέπει να το καταπιούν σαν χάπι - δηλαδή ολόκληρο. Δεκάδες άνδρες διακομίστηκαν σε κρίσιμη κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας για να τους αφαιρεθεί το καρπούζι με καισαρική.

Σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές από το Τέξας, το καρπούζι περιέχει μια ουσία που εμμέσως προκαλεί αγγειοδιαστολή, αλλά δεν πρέπει να τους παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά, αφού τα φρούτα στο Τέξας -από τα πολλά φυτοφάρμακα και τη ραδιενέργεια- έχουν αρχίσει να μιλάνε και να περπατάνε.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως μια μεγάλη μερίδα καρπουζιού μπορεί να τονώσει την κυκλοφορία του αίματος όπως το Viagra, οπότε τώρα οι άντρες που παρουσιάζουν στυτική δυσλειτουργία μπορούν να έχουν ξανά ερωτική ζωή.

Βέβαια, για να έχει το καρπούζι αποτελέσματα παραπλήσια με αυτά του Βιάγκρα -για να σε κάνει καυλοπυρέσσοντα δηλαδή- πρέπει να φας καμιά δεκαριά κιλά.

Το πρόβλημα είναι πως το καρπούζι είναι διουρητικό, οπότε, αν φας πολύ καρπούζι, θα πηγαίνεις συνέχεια για κατούρημα και αυτό δεν είναι ούτε πρακτικό ούτε ρομαντικό - ειδικά αν συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης.

Φανταστείτε να είστε πάνω στην κορύφωση, η παρτενέρ σας να είναι ένα βήμα από τον πολυπόθητο οργασμό και ξαφνικά εσείς να της πείτε «Μισό λεπτό, αγάπη μου, να πάω στην τουαλέτα γιατί κοντεύει να σπάσει η φούσκα μου»!

Για καλύτερες επιδόσεις στο σεξ, οι ερευνητές προτείνουν το καρπούζι να τρώγεται με τις φλούδες, οπότε κοιτάξτε να το πλύνετε καλά πριν το φάτε, γιατί εκτός από κατούρημα μπορεί να σας πιάσει και τσιρλιό.

Το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει με τις φλούδες είναι πως οι άντρες που παρουσιάζουν στυτική δυσλειτουργία είναι συνήθως ηλικιωμένοι, και, αν φάνε το καρπούζι με τις φλούδες, υπάρχει ο κίνδυνος να τους σπάσουν όσα δόντια τους έχουν απομείνει ή ακόμα και οι μασέλες. Δεν αποκλείεται δηλαδή -τρώγοντας καρπούζι- να διορθώσετε το «εργαλείο», αλλά να ντρέπεστε να πάτε στο κρεβάτι επειδή έχετε μείνει φαφούτης.

Παράλληλα, είναι αμαρτία να τρώμε τις φλούδες των καρπουζιών γιατί είναι ο καλύτερος μεζές για τα κουνέλια, οπότε, αν τις τρώμε εμείς, τα καημένα τα κουνελάκια θα λιμάξουν της πείνας.

Πάντως, τώρα εξηγείται -και επιστημονικά- γιατί τα κουνέλια κουτουπώνονται όλη την ώρα και γεννοβολάνε συνέχεια: είναι επειδή τρώνε τις φλούδες από τα καρπούζια.

Οι αποκαλύψεις για τις ευεργετικές επιπτώσεις του καρπουζιού στη σεξουαλική ζωή των ανδρών έχουν προκαλέσει αναστάτωση στους φαρμακοποιούς που βλέπουν να χάνουν ένα μεγάλο μέρος από τα κέρδη που τους απέφερε το Viagra.

Οι φαρμακοποιοί ζητούν από το κράτος ειδική άδεια ώστε -εκτός από ασπιρίνες και πάνες για την ακράτεια- να πουλάνε και καρπούζια, αλλά αυτό έχει προκαλέσει την έξαλλη αντίδραση των καρπουζοπαραγωγών που απειλούν πως, αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε κι αυτοί με τη σειρά τους θα αρχίσουν να πουλάνε σερβιέτες.

Αν οι φαρμακοποιοί πραγματοποιήσουν τελικά την απειλή τους και στήσουν πάγκους στις λαϊκές αγορές, δεν αποκλείεται να ξεσπάσει πόλεμος με τους καρπουζοπαραγωγούς.

Από μια άποψη, είναι δίκαιο το ότι ένα φρούτο μπορεί να υποκαταστήσει ένα χάπι: τόσα χρόνια ξέραμε πως υπάρχουν διάφορα χάπια που περιέχουν τις βιταμίνες που υπάρχουν στα φρούτα - τώρα συμβαίνει το αντίθετο.

Επίσης, το καρπούζι είναι φυσικό προϊόν και δεν περιέχει χημικές ουσίες όπως το Viagra, οπότε θα ήταν πολύ καλό αν στο μέλλον αποδειχτεί πως και άλλα φρούτα μπορούν να υποκαταστήσουν διάφορα χάπια ή φάρμακα.

Δεν αποκλείεται σύντομα να πληροφορηθούμε πως για να μας πέσει ο πυρετός θα είναι αρκετό να τρώμε τριάντα κιλά ανανά, ενώ ίσως έρθει κάποτε και η μέρα που οι γυναίκες δεν θα χρειάζεται να κάνουν επισκληρίδιο αναισθησία για να αντιμετωπίσουν τους πόνους της γέννας αλλά θα αρκεί να φάνε μισό τόνο πεπόνι.

Το καλό είναι πως οι Έλληνες επί χρόνια συνηθίζουν να βάζουν τα φάρμακα στη φρουτιέρα, οπότε δεν θα χρειαστεί να αλλάξουν τις συνήθειές τους - απλώς, θα βάζουν στη φρουτιέρα τα φρούτα και θα δικαιολογήσει επιτέλους και η έρμη η φρουτιέρα το όνομά της.

Το μεγάλο πρόβλημα με το καρπούζι είναι πως το μέγεθός του δεν είναι τόσο διακριτικό όσο αυτό του Viagra, οπότε -αν κυκλοφορείτε με ένα καρπούζι παραμάσχαλα- είναι πολύ πιθανό να καταλάβουν όλοι πως είστε ανίκανος.

Ειρήσθω εν παρόδω, δεν καταλαβαίνω γιατί ο σοφός λαός λέει πως «δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν χωράνε»∙ ούτε το ένα καρπούζι δεν χωράει στη μασχάλη - το έχω προσπαθήσει πολλές φορές και δεν γίνεται με τίποτα.

Αν χωρούσε το καρπούζι στη μασχάλη, δεν θα υπήρχε πρόβλημα: όσοι παρουσιάζουν στυτική δυσλειτουργία θα έκρυβαν το καρπούζι στη μασχάλη τους και θα φλέρταραν με την άνεσή τους, χωρίς να παίρνουν χαμπάρι οι γυναίκες ότι θέλουν να τις κουτουπώσουν.

Αν πλησιάσεις μια γυναίκα σε κάποιο μπαρ με ένα καρπούζι στο χέρι, μάλλον θα καταλάβει αμέσως ποιες είναι οι προθέσεις σου, και -στην περίπτωση που δεν είναι ιέρεια του έρωτα- δεν αποκλείεται να παρεξηγηθεί και να σου φέρει το καρπούζι στο κεφάλι.

Θα πρέπει οι καρπουζοπαραγωγοί να βρουν τρόπους για να κάνουν ελκυστικότερα τα καρπούζια στους ανίκανους. Θα μπορούσαν να βγάλουν ποικιλίες καρπουζιών που να είναι σαν φουντούκια ή τουλάχιστον σαν αγγούρια - αν το καρπούζι βγει σε μέγεθος αγγουριού, μπορεί μάλιστα να αποδειχτεί και χρήσιμο στην απευκταία περίπτωση που δεν θα σου κάνει κούκου με τίποτα.

Οι ευεργετικές επιδράσεις του καρπουζιού στη σεξουαλική ζωή των ανδρών το έχουν αναβαθμίσει στα μάτια των Ελλήνων και η τιμή του έχει εκτιναχτεί στα ύψη.

Οι καρπουζοπαραγωγοί έχουν προσλάβει ειδικούς φρουρούς για να φυλάνε τα μποστάνια με τα καρπούζια κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μένουν αφύλαχτες οι χασισοφυτείες.

Παράλληλα, στα εστιατόρια το καρπούζι έχει πάψει να είναι το φρούτο που σου προσφερόταν δωρεάν στο τέλος του γεύματος – τώρα σου χρεώνουν το καρπούζι και σου προσφέρουν δωρεάν τα φιλέτα.

LIFO - 10/07/08

Πηγές: LIFO , SAKOPETRA , MEDLOOK